پرديسي ڏانهن ديس مان آيل خط جو نمونو…

نوٽ؛ دوستو! ڪجهه ڏينهن اڳ مون هڪ پرديسي مظلوم مڙس جو هڪ خط اوهانکي پڙهايو هو، اڄ اوهانجي خدمت ۾ ديس کان آيل ڌرم پتنيءَ جي خط جو نمونو ڏيکاريانٿو ... اميد ته پرديس ۾ ويٺل سڀني مڙسن کي پسند ايندو .... شاعر هجڻ جي دعوا ناهي بس ڪنهنجي اندر جي اڌمن کي سنڌي ويس پارايو اٿم ...!!!

نثار ابڙو

*****
مليو آهي خط پيارا، ته موڪل اچي رهيو آهــين،
منهنجن خوابن ۾ صبح و شام، اچـي رهيو آهين،
جڏهن ايندي ته مون لئه ڏينهن عيــد جو هوندو،
عجب ڏيک منهنجا پيارا، تنهنجي ديد جو هوندو،

وڌيڪ پڙهو...

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

ساڳيا لاٽون ساڳيا چگهه...

چوندا آهن ته هڪ دفعي هڪ سردار ڪنهن رستي تان گذرندي ڪيلي جي کل تي پير رکي ويٺو .. ۽ مٿي ڀر اچي پٽ سان لڳو... ڌڪ ته لڳس پر مٿو کنيندو هليو ويو... اتفاق سان ڪجهه ڏينهن کان پوء وري ساڳي رستي تان سندس گذرڻ ٿيو ... هڪ دفعو وري اتي ڪيلي جي کل پئي هئي.. پر سردار ڏسي ورتي... ۽ بيهي رهيو.. ڪجهه سوچي مٿو کنهيائين... ۽ چيائين... ”اڄ وري ڪرڻو پوندو....“.. گڏ ڪيلي جي کل تي پير رکي ڇڏيائين...

توهان کي اندازو ته ٿي ويو هوندو ته پوء ڇا ٿيو هوندو... اسان جي حالت به ان سردار وانگر آ.. اسان به هر اليڪشن ۾ ...

ڪيلي جي کل کي ڏسندا ته آهيون...

پراڻا ڌڪ به ياد ڪندا آهيون..

مٿو به کنهندا آهيون..

فيس بوڪ تي انهن کي گهٽ وڌ به چوندا آهيون.. پر انهن کان بچڻ بجاءِ ...

ڪل ڀي ڀٽو زنده ٿا .. آج ڀي ڀٽو زنده هي...

تير ڀائي ميرا ڀائي .. الطاف ڀائي الطاف ڀائي..

قدم بڙهائو نواز شريف .. هم تمهاري ساٿ هين...

جهڙا نعرا هڻندي ... ڪيلي جي کل تي پير رکي ڇڏيندا آهيون... ۽ پوء ايندڙ پنجن سالن تائين ساڳيا لاٽون ساڳيا چُگهه...

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

مَردن جي ايمانداري۔۔۔

اسڪولي دور ۾ هڪ ڪهاڻي پڙهي هئي ۔۔۔ جنهن ڪافي متاثر ڪيو هيو۔۔ پر اڄ نيٽ گردي ڪندي ان ڪهاڻي جو جديد ورجن نظر مان گذريو۔۔۔ سوچيو سنگت آڏو آڻجي۔۔
**********
هڪ دفعي جي ڳالهه آهي ته ڪو غريب ڪاٺير هوندو هو۔۔ هو روزانو ڪاٺيون ڪٽيندو هو ۽ انهن کي کپائي گذر سفر ڪندو هو۔۔ هڪ دفعي هو ڪاٺيون ڪٽي واپس ڳوٺ ڏانهن ٿي آيو ته رستي ۾ ايندڙ ندي تي موجود پل تان گذرندي سندس ڪهاڙي ندي ۾ ڪري پئي۔۔۔
ڪاٺير وٽ اها هڪ ئي ڪهاڙي هئي۔۔ نئين ڪهاڙي وٺڻ سندس وس ۾ نه هو۔۔ ان ڪري پنهنجي روزي حاصل ڪرڻ واري اوزار کي وڃائيڻ تي هن روئڻ شروع ڪيو ۔۔ ٿوري ئي دير ۾ ندي مان هڪ پاڪدامن نوجوان انسان ظاهر ٿيو ۽ کائنس روئڻ جو سبب پڇيو۔۔
ڪاٺير کيس پنهنجي ڪهاڙي گم ڪرڻ جو ذڪر ڪيو۔۔ نوجوان پاڻي اندران هڪ سوني ڪهاڙي کڻي سندس اڳيان رکي ۽ پڇائين ۔۔۔ ”ڇا تنهنجي هيءَ ڪهاڙي آهي۔۔؟“
ڪاٺير ڪهاڙي ڏسي چيو ته ۔۔”نه منهنجي هي ڪهاڙي نه آهي۔۔“
نوجوان هڪ دفعو ٻيهر پاڻي ۾ ويو ۽ هن دفعي چاندي جي ڪهاڙي ڪاٺير اڳيان آڻيندي پڇيو۔۔”ڇا تنهنجي هيءَ ڪهاڙي آهي۔۔؟“
ڪاٺير هن دفعي انڪار ۾ مٿو ڌوڻيو۔۔ جنهن تي نوجوان هڪ دفعو ٻيهر پاڻي ۾ وڃي سندس واري لوهه جي ڪهاڙي کڻي سندس اڳيان آندي۔۔
هن دفعي ڪاٺير نوجوان جي پڇڻ کان اڳ ئي چيو۔۔ ”ها بلڪل ۔۔! هيءَ منهنجي ڪهاڙي آهي۔۔“
پاڪدامن انسان کي ڪاٺير جي سچائي ۽ ايمانداري ڪافي پسند آئي ۽ کيس ٽئي ڪهاڙيون ڏئي ڇڏيون۔۔
ڪجهه عرصي کان پوءِ ساڳيو ڪاٺير پنهنجي زال سان ان ندي جي پل تان گذري رهيو هيو جڏهن سندس زال نديءَ ۾ ڪري پئي۔۔۔ جنهن تي هن روئڻ شروع ڪري ڏنو۔۔
ٿوري ئي دير ۾ ساڳيو پاڪدامن نوجوان ظاهر ٿيو ۽ کائنس ماجرا پڇي۔۔۔ ڪاٺير کيس ٻڌايو ته سندس زال نديءَ ۾ ڪري پئي آهي۔۔۔ نوجوان پاڻي ۾ واپس موٽيو ۽ پاڻي مان هڪ انتهائي خوبصورت نوجوان ۽ زيورن سان آراستا ڪنوار کي ٻاهر کڻي نڪتو۔۔۔ ۽ ڪاٺير کان پڇيائين ۔۔ ”ڇا تنهنجي هي زال آهي۔۔۔؟“

وڌيڪ پڙهو...

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>